Nazwa i synonimy

Łacińska nazwa odnosi się do podobieństwa do bliskiego kuzyna tego gatunku, Lamprologus multifasciatus: similis – podobny. Gatunek ten znany jest również jako exLamprologus similisNeolamprologus similis oraz ‚Lamprologus’ similis.

Występowanie

Zajmuje obszary gęsto usłane muszlami na głębokości od 10 do 30 metrów. Bywa widywany również między skałami na większych głębokościach.

Akwarium

Jak podaje Krzysztof Haja w artykule Ślimakom dziękujemy – rzecz o muszlowcach obligatoryjnych z jeziora Tanganika (Tanganika Magazyn, IV 2008), sugerowana, minimalna wielkość terytorium dla jednego samca tego gatunku to powierzchnia 40×30 centymetrów i akwarium około 50 litrów. Jednocześnie biorąc pod uwagę fakt, że są to muszlowce żyjące w koloniach liczących od 5 do 20 osobników, aby myśleć o ich hodowli, minimalny zbiornik to taki o długości co najmniej 80 centymetrów – można się w nim pokusić o trzymanie 2-3 samców i odpowiednio 4-6 samic. Mimo, że similisy są muszlowcami fakultatywnymi, to znaczy, że mogłyby się obejść w akwarium bez muszli, a wykorzystywać i podkopywać kamienie, lepiej dno gęsto usłać muszlami – ryby będą się świetnie czuły, poza tym wygląda to bardzo efektownie i doskonale widać dzięki temu zależności między wszystkimi osobnikami tworzącymi kolonię.

Co do warunków chemicznych wody, oświetlenia i innych elementów projektowania zbiornika dla muszlowców, dowiesz się o nich więcej w sekcji Akwarium.

Wielkość i rozróżnianie płci

Samce dorastają do 5,5 centymetra, zaś samice do około 4 centymetrów. Jest to najbardziej widoczna różnica między osobnikami różnych płci.

Lamprologus-similis - walka

Samce Lamprologus similis. Jeśli chcesz wykorzystać to zdjęcie, poproś o zgodę. If you would like to reproduce this photo, request for a permission.

Zachowanie

Similisy są uważane za agresywne. Nie bez powodu – to ryby z charakterem, niemniej jeżeli dobrze dobierzemy dla nich towarzystwo, nie powinny wdawać się w długotrwałe utarczki. Ewidentnie jednak będą nieustępliwie bronić swojej pozycji w akwarium nawet przed dużo większymi gatunkami. Należy brać to pod uwagę kompletując obsadę. Te z kolei częściej mają miejsce w przypadku walk samców, które wręcz sczepiają się pyszczkami. Konfrontacji nie boją się również samice, które wdawać się mogą w utarczki również z samcami i zaciekle atakować, jak i bronić. Wszystko to jednak są elementy gry o miejsce w hierarchii kolonii, która toleruje swoich członków, broni narybku i atakuje wrogów. Jednocześnie należy brać pod uwagę, że similisy bywają panikarzami, to znaczy, że będą dość płochliwie podchodzić do wszelkich stresogennych sytuacji.

Rozmnażanie

Lamprologus similis to gatunek poligamiczny. Samiec będzie odbywał tarło z kilkoma samicami i to one będą opiekować się młodymi. Ikra składana jest w muszli samicy.

Jak widać na poniższym wideo samica w charakterystyczny sposób wachluje ikrę i zaprasza samca do muszli.

Zazwyczaj wykluwa się kilkanaście młodych, które trzymają się zakamarków między muszlami. Starszy narybek nie atakuje młodszego, jednak nawet u małych ryb widać klasyczne zachowania i walkę o miejsce w hierarchii.

Towarzystwo

Ze względu na zadziorny charakter similsy warto trzymać z gatunkami, które będą w stanie się z nimi zmierzyć. Wbrew pozorom ich lista jest dość długa. Z powodzeniem hoduje się je z naskalnikami, szczelinowcami, czy nawet – ze względu na duży udział glonów w diecie similisów – z tropheusami. Przetestowanym i działającym połączeniem jest to z Altolamprologus compressiceps shell, Lamprologus brevis (z tym gatunkiem też koegzystują w naturze na przykład w okolicach Kalilani) i Lamprologus meleagris. Gatunkami, z którym similisy stykają się w naturze są też Lamprologus callipterus oraz – jak widać na tym wideo – Altolamprologus compressicpes.

Galeria

Jeśli chcesz wykorzystać któreś ze zdjęć z galerii, poproś o zgodę. If you would like to reproduce some photos from the gallery, request for a permission.