Nazwa i synonimy

Prawidłowa nazwa, którą powinniśmy stosować wobec tego gatunku pochodzi od Louisa Stappersa, holenderskiego badacza Jeziora Tanganika. Niemniej popularniejsza jest późniejsza nazwa wskazująca na podobne wzory na ciele ryby co u… indyka – meleagris to po łacinie indyk. Gatunek ten znany jest również jako exLamprologus stappersiNeolamprologus stappersi‚Lamprologus’ stappersiexLamprologus meleagrisNeolamprologus meleagris‚Lamprologus’ meleagris. Jego nazwy handlowe odnoszą się z kolei do bliskiego pokrewieństwa z Lamprologus ocellatus, dlatego zwany jest perłowym ocellatusem (pearly ocellatus).

Występowanie

Lamprologus meleagris (zaliczany również do Neolamprologus – oba rodzaje w trakcie rewizji) zajmuje dość płytkie strefy piaszczyste z rozrzuconymi muszlami. Dlatego w akwarium warto skupić muszle w grupach po 3-5 sztuk. Jeśli jednak mamy do dyspozycji mniejszą ilość przestrzeni na jedną rybę, najlepiej gdy na oddzielonych od siebie terytoriach znajdują się 2-3 muszle.

Samiec Lamprologus meleagris. Jeśli chcesz wykorzystać to zdjęcie, poproś o zgodę. If you would like to reproduce this photo, request for permission.

Samiec Lamprologus meleagris. Jeśli chcesz wykorzystać to zdjęcie, poproś o zgodę. If you would like to reproduce this photo, request for a permission.

Akwarium

Jak podaje Krzysztof Haja w artykule Lamprologus meleagris – nowy „stary” gatunek? (Tanganika Magazyn, IX 2008), sugerowana, minimalna wielkość terytorium dla jednego samca tego gatunku to powierzchnia 40×40 centymetrów i akwarium około 50 litrów. Przy czym kluczowy jest pierwszy parametr. Taka powierzchnia dna pozwoli na utrzymanie się pary tego gatunku. Jednak aby hodować harem, składający się z samca i 2-3 samic, potrzebny jest zbiornik o długości 80-100 centymetrów. Przy czym, w dobrze urządzonym akwarium, możliwe jest utrzymanie nawet większej liczby samic – 4 lub 5.

Meleagrisy to muszlowce obligatoryjne, dlatego niezbędne są im muszle. Co do warunków chemicznych wody, oświetlenia i innych elementów projektowania zbiornika dla muszlowców, dowiesz się o nich więcej w sekcji Akwarium.

Wielkość i rozróżnianie płci

Samce dorastają do 6 centymetrów, zaś samice do około 4 centymetrów. Jest to najbardziej widoczna różnica między osobnikami różnych płci. W przypadku młodych ryb, doświadczeni hodowcy potrafią wychwycić delikatne różnice w budowie – samice mają jakby pękate brzuszki, są też bardziej krępe i mają mniej masywną głowę. Niemniej nie należy się tą charakterystyką w pełni sugerować – sprawdzi się tylko u ewidentnych samic, jednak nieraz jest też tak, że mylimy większe samice z młodymi samcami – więcej na ten temat w tym wpisie.

Lamprologus meleagris - samica

Samica Lamprologus meleagris. Jeśli chcesz wykorzystać to zdjęcie, poproś o zgodę. If you would like to reproduce this photo, request for a permission.

Zachowanie

Meleagrisy są dość agresywne wobec pobratymców, również samce wobec samic – szczególnie niegotowych do tarła. Niejednokrotnie będą również atakować palec hodowcy, gdy ten zbliży się do ich terytorium – bardzo pilnie go strzegą. Ważna część ich zachowań związana jest z muszlami, które okopują piaskiem, tak aby był widoczny tylko wlot lub całkowicie zakopują, gdy ich nie używają – samce robią to, aby uniemożliwić ich przejęcie konkurentom i mieć zapasowe domki dla samic. Proces zakopywania jest bardzo podobny jak w przypadku Lamprologus speciosus, co dobrze pokazuje wideo zamieszczone w artykule.

Rozmnażanie

Lamprologus meleagris jako muszlowiec obligatoryjny do rozmnażania potrzebuje pustych muszli ślimaków – tam też przebiega tarło – w domku samicy. Odbywa się ono co około 3 tygodnie. Wygląda w następujący sposób:

Gotowość do tarła określa forma samicy i to ona osiąga ją później niż samce. Bliżej sytuację tę wyjaśnia specjalny artykuł oraz poniższe wideo, na którym samica odbywa tarło ze znacznie mniejszym samcem:

Jeżeli przegapimy moment tarła, to że w muszli jest ikra bądź narybek rozpoznamy po zachowaniu samicy, która będzie w charakterystyczny sposób go wachlować, jak z kolei na tym wideo:

Jednocześnie ryby mogą przyjmować różne strategie rozrodcze – rozmnażać się częściej i wyprowadzać po kilkanaście młodych (10-20) lub rzadziej i wtedy ich liczba może sięgać kilkudziesięciu (30-40). Kiedy młode mają około centymetra samica może być wobec nich agresywna, a nawet może zjadać podrostki. W przypadku haremów inne samice są również zagrożeniem dla narybku. Gdy młode dorastają, zaczynają przebywać głównie na terytorium samca, który przestaje je tolerować, gdy mają około 2 centymetrów.

Sytuacja zmienia się, gdy w akwarium trzymamy harem i samice wywalczą sobie silną pozycję. Wtedy wszystkie ryby oprócz matki, łącznie z samcem stają się zagrożeniem dla narybku.

Aby przenieść młode do innego zbiornika, możemy to zrobić pierwszego dnia, gdy tylko pokazują się u wylotu muszli – wabiąc wcześniej samicę pokarmem, przechwytujemy domek i przekładamy go do drugiego akwarium. To możliwe, ponieważ wtedy narybek w razie jakiegokolwiek zagrożenia chowa się w muszli.

Możemy też wyłapać młode gdy te, po około miesiącu od wyłonienia się z muszli mają około centymetra. Alternatywą może być przeniesienie rodziców, jednak należy się wtedy liczyć z tym, że może wystąpić konflikt między nimi, który zazwyczaj mija, gdy samica jest znowu gotowa do tarła. Więcej na ten temat w oddzielnym artykule.

Towarzystwo

Jak podaje Ad Konings w Tanganyika cichlids in their natural habitat w naturze Lamprologus meleagris styka się ze swoim bliskim kuzynem – Lamprologus speciosus – przy czym zamieszkuje on płytsze obszary. Jednocześnie można zaobserwować dość dużą agresję między między tymi gatunkami jak i też kolejnym z grupy – Lamprologus ocellatus. Według opinii hodowców łączenie meleagrisów z Lamprologus brevis oraz Lamprologus similis funkcjonowało dość dobrze.

Galeria

Jeśli chcesz wykorzystać któreś ze zdjęć z galerii, poproś o zgodę. If you would like to reproduce some photos from the gallery, request for a permission.