Nazwa i synonimy

Łacińska nazwa odnosi się do pięknego, lirowatego ogona ryby: kallos – piękny, oura – ogon – niemniej w przeciwieństwie do innych ryb, słowa te pochodzą z greki i zostały przełożone na łacińską formę. Gatunek ten znany jest również jako exLamprologus calliurusNeolamprologus calliurus oraz ‚Lamprologus’ calliurus

Występowanie

Samce calliurusów zajmują strefę przejściową, samice zaś strefy obfitujące w muszle ślimaków. Gatunek występuje na terenie całego jeziora. Bytuje również w nieckach, które buduje Lamprologus callipterus.

Akwarium

Jak podaje Ad Konings w tanganickiej Back to nature, minimalna długość zbiornika dla pary to powierzchnia 40 centymetrów. Jednak biorąc pod uwagę, że jest to ryba haremowa oraz dość duża, minimalne akwarium dla tego gatunku nie powinno być krótsze niż 80 centymetrów. W akwarium o długości 100 centymetrów można pokusić się o trzymanie 2 samców, które na początku mogą dość intensywnie i brutalnie ze sobą walczyć, ale po ustaleniu hierarchii oraz rewirów, żyją zgodnie.

Niezbędne będą oczywiście muszle, jednak te standardowe – winniczka lub Neothauma tanganyicense będą dla calliurusów za małe, dlatego trzeba umieścić w akwarium muszle morskiego ślimaka Ryssota ovum. Potrzebne będą również kamienie, w których może schronić się samiec. Warto położyć obok siebie 2 duże muszle – wtedy samiec może zająć jedną z nich, drugą zaś samica.

Co do warunków chemicznych wody, oświetlenia i innych elementów projektowania zbiornika dla muszlowców, dowiesz się o nich więcej w sekcji Akwarium.

Wielkość i rozróżnianie płci

Samce dorastają do 10 centymetrów, zaś samice do około 4 centymetrów. Ponadto z czasem ubarwienie samca staje się bardziej kolorowe. Na głowie widoczna jest duża żółta plama. Od bliskiego kuzyna – Lamprologus brevis – oprócz wielkości – calliurusa odróżnia również lirowate zakończenie ogona, które jest z reguły obłe u brevisów.

Zachowanie

W akwarium powinno znaleźć się sporo muszli, aby ryby mogły obrać terytorium, którego będą strzec – chociaż niezbyt agresywnie. Niemniej w przypadku pilnowania narybku nie boją się atakować – nawet przez szybę…

Samica będzie spędzać większość czasu w muszli. Samiec będzie strzec terytorium i będzie zaganiał partnerkę do muszli, niejednokrotnie ustawiając się u jej wlotu, jakby przygotowując się do tarła – jak widać to na poniższym wideo.

W naturze w muszlach na terytorium samca zamieszkuje zazwyczaj kilka samic. Warto odwzorować to również w akwarium.

W literaturze spotyka się stwierdzenie, że calliurusy są zbyt słabe, by sformować nieckę, dlatego zajmują przestrzeń na terytorium callipterusów. W akwarium jest podobnie, niemniej można niejednokrotnie zaobserwować, że samiec przesuwa nawet dość duże muszle morskie, jeśli uważa, że powinny zmienić położenie.

Rozmnażanie

Do tarła dochodzi w muszli samicy. Kiedy narybek ją opuści, rodzice tracą nim zainteresowanie, ale go nie atakują – nie dzieje się tak nawet, kiedy pojawi się drugi miot. Jest dość duży jak na muszlowce – ma około 7 milimetrów. Na początku młode trzymają się w grupie i przemykają między muszlami i skałami. Dobrze gdy obok muszli rodziców jest sterta muszli lub kamieni, w której mogą schować się młode. Jeżeli chcemy odhować młode najlepszą opcją jest odłowienie rodziców, ponieważ i tak nie interesują się narybkiem, który z kolei w szybkim tempie opuszcza muszlę. Alternatywą jest odławianie młodych, ale dla wszystkich ryb to o wiele bardziej stresujące.

Towarzystwo

Calliurusy dobrze dogadują się z większością muszlowców. Można łączyć je na przykład z gatunkami występującymi w nieckach, m.in.:Telmatochromis vitattus shellTelmatochromis temporalis shell, Lamprologus callipterus. W naturze stykają się również z Lamprologus caudopunctatus. Poniżej wideo obrazujące interakcje calliurusów z Altolamprologus compressiceps shell.

Galeria

Jeśli chcesz wykorzystać któreś ze zdjęć z galerii, poproś o zgodę. If you would like to reproduce some photos from the gallery, request for a permission.